Degustatie Bourgogne: jong versus oud¶

☆ Pernand-Vergelesses Les Vergelesses 1993/2001, R. Pavelot¶

Een bourgogne van het fijnere type: een delicate fruitinhoud ondersteund door ragfijne zuren. De oudere wijn vertoont geen enkel spoor van sleet, en heeft een zeer mooie pinot-neus.

Corton 1993/2001, R. Pavelot¶

Zelfde wijnmaker, zelfde jaren als de vorige wijnen, maar dan een grand cru, dus dan verwacht je veel. Nee dus, dit koppel is de ontgoocheling van de avond. De jonge wijn is eerder flauw in de neus en de smaak, heeft minder fijne zuren, en vooral een tanninelading die de wijn streng doet overkomen. De oudere wijn is - als enige van de avond - al zwaar over tijd. Hij ruikt en smaakt naar te oude wijn.

Echézaux 1993/2001, B. Desaunay¶

Deze wijn heeft volgens mij een beetje pech dat hij na de vorige wijnen komt. Het contrast is te groot. We zitten in een totaal andere appellatie en bovendien - zo werd mij verteld - worden de druiven voor deze wijn extra rijp geplukt. In elk geval komt hij eerder zoet over, ongebalanceerd volgens sommigen. Daardoor lijkt hij ook finesse te missen. De oudere wijn heeft overigens reeds een duidelijke evolutie ondergaan.

Dit wil ik nog later nog wel eens herproeven. Ik ben er vrij zeker van dat deze wijnen dan veel beter zullen overkomen.

☆☆☆ Nuits-Saint-Georges Les Roncières 1993/2001, R. Chevillon¶

Een zeldzame keer proef je een wijn waarvan je dadelijk weet: alles zit goed. Dit is er zo een. Zowel jong als ouder hebben een perfecte balans tussen gul fruit en zuren, zijn erg soepel en hebben een opmerkelijke sappigheid: het gezonde fruit springt in je mond. De oudere wijn is in topvorm. Hij komt nog erg jong over, maar heeft in de neus reeds de edele tertaire aroma’s van grote wijn.

De soepelheid is opmerkelijk: niemand had hier een Nuits-Saint-Georges in vermoed.

☆☆ Grands-Echézaux 1993/2001, B. Desaunay¶

Excellente wijn. Niet zo uitbundig als de vorige, maar met een grote lengte en finesse.

Dit was natuurlijk een ideale gelegenheid om nog eens met de Echézaux te vergelijken. En inderdaad, deze wijn is in alle opzichten beter: betere zuurbalans, grote lengte, finesse. Terecht ook een pak duurder dus, maar aan de andere kant blijf ik denken dat de Echézaux ook hier weer pech had met zo’n grote broer.

☆ Nuits-Saint-Georges Les Vaucrains 1993/2001, R. Chevillon¶

Willy zette ons nog maar eens op het verkeerde been met een andere cru van Chevillon. Een kompleet ander type, maar eerlijk gezegd wel veel meer Nuits-Saint-Georges. Een gespannen wijn: het fruit zit opgesloten in een strenge structuur. Daardoor is het ook een moeilijkere wijn, maar wel een type waarin ik zo nu en dan erg veel zin heb (ik denk hier aan strenge barolo’s bijvoorbeeld.)